Connect with us

Uncategorized

MIT Blackjack Team: Η αληθινή ιστορία της παρέας του MIT που έγινε θρύλος

Έγινε πηγή έμπνευσης για αμέτρητους παίκτες μπλάκτζακ, βιβλία, ντοκιμαντέρ αλλά και 2 ταινίες η μία εκ των οποίων ήταν η χολιγουντιανή ταινία “21” με πρωταγωνιστή τον Κέβιν Σπέισι.

Έγινε πηγή έμπνευσης για αμέτρητους παίκτες μπλάκτζακ, βιβλία, ντοκιμαντέρ αλλά και 2 ταινίες η μία εκ των οποίων ήταν η χολιγουντιανή ταινία “21” με πρωταγωνιστή τον Κέβιν Σπέισι. Ο λόγος για την περιβόητη “MIT Blackjack Team”, την παρέα δηλαδή που αποτελούνταν κυρίως από φοιτητές του πανεπιστημίου MIT και έκανε θραύση στα καζίνο της Αμερικής (και όχι μόνο) τη δεκαετία του 1980. Ενδεχομένως να γνωρίζετε την ιστορία από την κινηματογραφική της μεταφορά, ωστόσο η ταινία βασίζεται εν μέρει στα πραγματικά γεγονότα. Eνα από τα μέλη της, ο Τζεφ Μα (κεντρική φωτογραφία), είχε μια μικρή συμμετοχή στην ταινία 21, καθώς σε κάποιο σημείο της ταινίας ήταν κρουπιέρης σε τραπέζι μπλάκτζακ.

Το SPORT24 και το casinohouse.gr σάς διηγούνται την πραγματική ιστορία της παρέας από το MIT και των πρωταγωνιστών της!

Bill Kaplan, Ο εμπνευστής

Ο Bill Kaplan δεν ήταν ο ιδρυτής της “παρέας του MIT”, παρόλα αυτά η δράση του ήταν τέτοια που μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ο βασικός καθοδηγητής του όλου εγχειρήματος. Στα νεανικά του χρόνια υπήρξε ένας αρκετά έξυπνος και επιμελής μαθητής και είχε καταφέρει να εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο του Harvard. Το πάθος του όμως για το παιχνίδι του μπλάκτζακ, ιδιαίτερα όταν διάβασε το θρυλικό βιβλίο του Edward Thorp, “How to Beat The Dealer”, τον οδήγησαν να διακόψει τις σπουδές του και να μετακομίσει στο Las Vegas. Πρόθεσή του να γίνει επαγγελματίας παίκτης μπλάκτζακ, εφαρμόζοντας την τεχνική του μετρήματος που έμαθε από το “How To Beat The Dealer” και να κερδίσει πολλά χρήματα. Σας θυμίζει κάτι αυτό; Σωστά μαντέψατε!

Στο Λας Βέγκας ο Kaplan στρατολόγησε και άλλους παίκτες που είχαν την ίδια επιθυμία και δημιούργησε την ομάδα του. Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1970, και ο Kaplan με τις γνώσεις και τις μεθόδους του βιβλίου κατάφερε να αυξήσει τα χρήματα του από 1.000 $ στα 35.000 $. Τον επόμενο χρόνο, αποφάσισε να επιστρέψει στις σπουδές του, παρόλα αυτά διατήρησε την ομάδα του έστω και από απόσταση. Συνέχισε τη δράση της για περίπου 2 χρόνια μέχρι που τα καζίνο του Las Vegas κατάλαβαν τι συνέβαινε και άρχισαν να απαγορεύουν την είσοδο στα μέλη της ομάδας. Τότε πολλοί παίκτες αποφάσισαν να συνεχίσουν τη δράση τους αυτόνομα και η ομάδα διαλύθηκε. Αυτή όμως ήταν μόνο η αρχή…

Η ομάδα του MIT κάνει την εμφάνισή της

Την ίδια περίπου περίοδο, στο Πανεπιστήμιο του MIT διδασκόταν ένα ενδιαφέρον μάθημα με τίτλο: “Πώς να ποντάρεις σωστά αν παίξεις”. Ουσιαστικά γινόταν ανάλυση τεχνικών στους φοιτητές πώς να κερδίσουν σε περίπτωση που θελήσουν να παίξουν μπλάκτζακ. Το συγκεκριμένο μάθημα ενέπνευσε τον J.P. Massar o οποίος μαζί με κάποιους άλλους φοιτητές αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους ομάδα. H ομάδα, αν και άπειρη, σημειώνει κάποιες επιτυχίες κυρίως λόγω του ταλέντου των παικτών. Λειτουργεί όμως άναρχα, οπότε τα κέρδη δεν είναι σημαντικά. Παρόλα αυτά, το 1980 ένας επαγγελματίας παίκτης παρατηρεί το ταλέντο τους και ζητά να προσχωρήσει στην ομάδα. Τους εξασφαλίζει μάλιστα και ένα ποσό των 5.000 $ το οποίο προέρχεται από ένα επενδυτή που πιστεύει σε αυτούς. Με αυτό το κεφάλαιο σύντομα άρχιζαν να παρουσιάζουν κέρδη. Χωρίς όμως καθοδήγηση και μέθοδο, έχουν αρκετά σκαμπανεβάσματα. Και αυτό το πρόβλημα έρχεται να λύσει ο Bill Kaplan.

H συνάντηση Bill Kaplan και J.P. Μassar

Είναι πλέον ξεκάθαρο πως ο Massar αναζητούσε έναν ηγέτη, ενώ ο Kaplan μια νέα ομάδα. Οι δυο τους έτυχε να γνωριστούν τυχαία σε ένα κινέζικο εστιατόριο, όταν ο Massar άκουσε από το διπλανό τραπέζι κάποιον επαγγελματία παίκτη (τον Kaplan) να μιλάει για το μπλάκτζακ. Ο Massar δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη και αμέσως συστήθηκε στην άγνωστη παρέα. Αυτή η συνάντηση των δύο αντρών έμελλε να γράψει ιστορία.

Ο Kaplan δέχεται να ενταχθεί και να καθοδηγήσει την ομάδα και σύντομα φέρνει αλλαγές. Παρατηρεί πως ενώ οι παίκτες είναι ευφυείς και γνωρίζουν καλά την τεχνική του μετρήματος, παίζουν άναρχα και απρογραμμάτιστα. Ο Kaplan οργάνωσε την ομάδα με βάση τη μεθοδολογία του Edward Thorp, ενώ έβαζε τα μέλη της ομάδας να εκτελούν συχνά τεστ δεξιοτήτων προκειμένου να διατηρούνται σε εγρήγορση, όπως επίσης και να συμπληρώνουν φύλλα απόδοσης στα οποία κατέγραφαν όλα τα στοιχεία του καζίνο που έπαιξαν και της απόδοσής τους. Η ίδια η ομάδα ανέπτυξε περεταίρω την τεχνική του μετρήματος – φοιτητές του MIT γαρ – αντλώντας πληροφορίες και από το άλλο μεγάλο βιβλίο του μπλάκτζακ, το Million Dollar Blackjack του Ken Uston, αλλά και εισάγοντας νέες τεχνικές.

Παρεμπιπτόντως, τόσο για το Beat The Dealer, όσο και για το Million Dollar Blackjack, μπορείτε να διαβάσετε στο SPORT24 τι έχει δηλώσει ο Τζον Τάραμας.

Τα κέρδη εκτοξεύονται

Οι μέθοδοι και η πειθαρχία που ο Kaplan εισήγαγε σύντομα φέρνουν αποτελέσματα. Τα κέρδη εκτοξεύονται ενώ ο Massar συνεχίζει να στρατολογεί νέα ταλέντα στην ομάδα. Ένας από αυτούς που ήρθε νωρίς στην ομάδα ήταν και ο Johnny Chang, o οποίος έμελλε να γίνει ένας από τους κορυφαίους παίκτες. Η ασιατική καταγωγή και τα χαρακτηριστικά του βοηθούσαν ώστε οι υπεύθυνοι των καζίνο να μην τους υποψιάζονται. Οι Ασιάτες τότε φημίζονταν για το πληθωρικό τρόπο παιξίματος και τη ροπή τους στο να ποντάρουν μεγάλα ποσά.

Η ομάδα πλέον είχε φτάσει τα 35 μέλη και έφτασε να αξιοποιεί ένα κεφάλαιο ύψους 350.000 $, στο οποίο συμμετείχαν και εξωτερικοί επενδυτές. Εκτιμάται ότι οι αποδόσεις στα κεφάλαια των επενδυτών κυμαινόντουσαν από 4% / χρόνο έως 300%/χρόνο!

Η κατάληξη της ομάδας

H ομάδα συνέχισε την δραστηριότητα της για τα επόμενα 10 χρόνια αν και το έργο της γινόταν όλο και πιο δύσκολο. Στα αεροδρόμια, αναγκαζόντουσαν να κρύβουν τα χρήματα σε απίθανα σημεία, προκειμένου να μην έχουν προβλήματα με τις αρχές, οι οποίες υποψιαζόντουσαν κέρδη από παράνομες ενέργειες.

Οι υπεύθυνοι των καζίνο άρχισαν να αντιλαμβάνονται τη δράση της ομάδας και παίρνουν τα μέτρα τους. Εισήγαγαν νέες μεθόδους στο μοίρασμα της τράπουλας, κάνοντας ουσιαστικά το “μέτρημα” ανέφικτο, ενώ απέκλειαν την είσοδο των μελών της ομάδας στα καζίνο. Το πιο σημαντικό όμως κτύπημα ήταν η εισαγωγή καμερών στους χώρους. ‘Έτσι μπορούσαν να αντιληφθούν τους παίκτες που μετρούν και άμεσα να τους αποκλείουν. Ο ίδιος ο Kaplan είχε συνειδητοποιήσει ήδη από το 1984 ότι δεν μπορούσε να εισέλθει σε κανένα καζίνο των ΗΠΑ χωρίς να τον ακολουθούν μέλη του προσωπικού ασφαλείας για να εντοπίσουν τους συνεργάτες του! Αποφάσισε να αποχωρήσει από την ηγεσία της ομάδας και να επιστρέψει στην “κανονική” του δουλειά, την εταιρία του η οποία ασχολούταν με κατασκευές ακινήτων.

Σταδιακά αρκετά μέλη άρχισαν να χάνουν το ενδιαφέρον τους και εντέλει η ομάδα σταματά. Οι πρωταγωνιστές μας όμως δεν είχαν πει την τελευταία τους κουβέντα.

Ο “τελευταίος χορός”

Το 1992, με αφορμή το άνοιγμα ενός νέου καζίνο στο Connecticut, οι Μassar, Kaplan και Chang αποφασίζουν να επανενώσουν τις δυνάμεις τους. Συγκεντρώνουν μια νέα ομάδα παικτών και αποφασίζουν να παίξουν σε διάφορα καζίνο ταυτόχρονα σε όλο το κόσμο, συμπεριλαμβανομένου και του Connecticut, ώστε να μειώσουν έτσι τις πιθανότητες αποκλεισμού τους.

Ο Kaplan οργάνωσε την ομάδα και τελειοποίησε τον τρόπο με τον οποίο θα γινόταν το μέτρημα. Η μέθοδός του απαιτούσε 3 παίκτες: Τον “εντοπιστή” , τον “ελεγκτή” και τον “παίκτη”. Ο εντοπιστής παρατηρούσε την παρτίδα που παιζόταν και εντόπιζε σε ποιο παιχνίδι τα χαρτιά είναι ευνοϊκά. Τότε στο παιχνίδι έμπαινε ο ελεγκτής ο οποίος επιβεβαίωνε την “καλή” παρτίδα και συμμετείχε και ο ίδιος με μικρά στοιχήματα. Ερχόταν λοιπόν η σειρά του “παίκτη” που καθόταν στο τραπέζι και με μεγάλα στοχευμένα πονταρίσματα τη στιγμή ακριβώς που έπρεπε, “καθάριζε” την παρτίδα.

Μέσα σε δύο χρόνια καταφέρνουν αφενός να αναπτύξουν μία ομάδα 30-35 παικτών που παίζουν ταυτόχρονα σε όλον τον κόσμο αφετέρου να φέρνουν νέα μέλη που αντικαθιστούσαν όσους έχαναν την πρόσβασή τους στα καζίνο. Συνολικά, εκτιμάται πως η ομάδα στρατολόγησε κοντά στα 80 μέλη! Ωστόσο, με το “κυνήγι” των καζίνο να είναι ανελέητο και την απαγόρευση εισόδου για όλα τα πρωτοκλασάτα μέλη, η ομάδα σταματάει τις επιχειρήσεις στις 31 Δεκεμβρίου 1993. Οι Massar, Kaplan και Chang αποφασίζουν να αποσυρθούν. Κάποια μέλη αξιοποίησαν τα κέρδη τους και συνέχισαν για λίγα χρόνια με τις δικές τους ομάδες – και μάλιστα με αρκετή επιτυχία – ωστόσο ουσιαστικά αυτοί ήταν οι τίτλοι τέλους της τρελής “παρέας του MIT” που συγκλόνισε τα καζίνο με τον πλέον νόμιμο τρόπο: νικώντας το παιχνίδι με τους ίδιους του τους κανόνες.

Το μέτρημα στο μπλάκτζακ παραμένει ακόμα και σήμερα μία τεχνική που – εφόσον εφαρμοστεί σωστά – δίνει στατιστικό πλεονέκτημα στον παίκτη όμως τα περιθώρια κέρδους είναι σαφώς πιο περιορισμένα εξαιτίας μίας σειράς μέτρων που εφαρμόζουν τα καζίνο, όπως λ.χ. είναι οι μηχανές ανακατέματος. Ακόμα κι έτσι, το μπλάκτζακ είναι ένα από τα δημοφιλέστερα παιχνίδια καζίνο που μπορεί να απολαύσει κανείς. Αρκεί να εφαρμόζει σωστά τη βασική στρατηγική και – στο βαθμό που είναι δυνατό – το μέτρημα!

 

πηγή:casinohouse.gr

 

Σχολιάστε

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Περισσότερα στη κατηγορία Uncategorized