Connect with us

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Δημήτρης Ρήγας και Όλγα Τερζούδη: Μια ζωή στο beach handball

Ο Δημήτρης Ρήγας γεννήθηκε στην Κοζάνη και ξεκίνησε να παίζει handball στα 9 του χρόνια στον Εθνικό Κοζάνης.Το επόμενο βήμα στην χαντμπωλική του καριέρα ήταν στην ηλικία των 24 ετών όταν μεταγράφηκε στον Αμύντα Αμυνταίου για 2 χρόνια. Στην συνέχεια μετακόμισε στην Πτολεμαΐδα, για να αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας με τον Αρίων Πτολεμαΐδας για 1 χρόνο. Έπειτα επέστρεψε στην πόλη του όπου αγωνίστηκε ως παίκτης του Α.Ο Κοζάνης. Αγωνίστηκε για 10 χρόνια  στο χώρο του beach handball. Έχει αγωνιστεί με τις ομάδες Kozani BHT, Acropolis BHT, Vamos 2005, Ilioupoli BHC και Beach Boys 2012. Έχει παίξει σε τέσσερα final 4, όπου έχει δύο δεύτερες θέσεις και μία πρώτη. Οι κορυφαίες του στιγμές είναι η ανάδειξή του σε πολυτιμότερο παίκτη όλων των τουρνουά αλλά και του final 4 στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2010 και η κατάκτηση του πρωταθλήματος με τους Beach Boys 2012 στο πρωτάθλημα τό 2014.

1) κ. Ρήγα πως ξεκινήσατε το χάντμπολ;

-Η πρώτη μου επαφή με το handball ήταν όταν πήγαινα να παρακολουθήσω 9 χρονών την αδερφή μου στην προπόνηση που αγωνιζόταν στον τότε μεγάλο Εθνικό Κοζάνης γυναικών.Στην συνέχεια κάποια στιγμή έγινε ένα παιδομάζωμα από τον τότε προπονητή Μάριο Τσιτσέλη και έτσι λόγο και της παρέας καταλήξαμε να γίνουμε και εμείς μέλη του ιστορικού Εθνικού Κοζάνης.Το handball τότε μπήκε για τα καλά στην ζωή μου.

2) Ασχοληθήκατε με το beach handball κάτι που δεν είναι συνηθισμένο για την περιοχή μας. Τι ήταν αυτό που σας κέρδισε και πήρατε την απόφαση;

-Κατ’αρχήν άλλο Handball και άλλο beach handball. Το beach handball όποιος το δει έστω και μια φορά θα καταλάβει τι σημαίνει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ θέαμα στην άμμο.Θα συνειδητοποιήσει ποιό άθλημα είναι ο βασιλιάς της άμμου.Είναι τόσο γρήγορο,απρόβλεπτο και θεαματικό που σε κρατάει σε αγωνία μέχρι το τέλος. Το μικρόβιο για το beach handball μου το έβαλε ο άνθρωπος που έχει κρατήσει μέχρι και σήμερα το Handball στην Κοζάνη ο Μάκης Μιχαηλίδης. Όλα ξεκίνησαν όταν αποφάσισε ο coach να κατεβούμε σε ένα τουρνουά beach handball σαν Εθνικός Κοζάνης και εννοείται σαν μια μεγάλη παρέα όπως ήμασταν στον Αγιόκαμπο στην Λάρισα. Αυτό ήταν. Το θέαμα που έβλεπα από τις ποιό έμπειρες ομάδες και αθλητές ήταν εκπληκτικό και έτσι η σχέση μου με την άμμο έγινε συνήθειο για τα επόμενα 10 χρόνια. Ήταν δεδομένο πλέον ότι το καλοκαίρι θα ήμουν σε τουρνουά beach handball είτε με την ομάδα της πόλης μου είτε με ομάδα που με καλούσαν να παίξω μαζί τους. Κρίμα που δεν το είχα γνωρίσει νωρίτερα.

3) Έχετε κρατήσει επαφές με τους παλιούς σας συμπαίκτες;

-Το beach handball και ειδικά το handball είναι το άθλημα που εκτός ότι έκανα το χόμπι μου, μου πρόσφερε πάρα πολλά. Μεσα σε όλα αυτά είναι ότι γνώρισα την γυναίκα μου και οι δυνατές φιλίες που δημιουργήθηκαν. Όσον αφορά τους συμπαίκτες μου στην σάλα εννοείται με όλους μιλάμε, βρισκόμαστε και πολλές φορές αναπολούμε με νοσταλγία τις στιγμές μας με την ομάδα.
Όσον αφορά την άμμο(beach handball) που είναι τελείως διαφορετικά τα πράγματα, γνώρισα παρά πολλούς αθλητές και αθλήτριες από όλη την Ελλάδα είτε ερασιτέχνες οπως ήμουν εγώ είτε επαγγελματίες, που ερχόταν για την τρέλα που είχαμε όλοι για το άθλημα, που σε άλλη περίπτωση δύσκολα θα γινόταν αυτό. Κατά την διάρκεια των τουρνουά σε όλα αυτά τα χρόνια που έπαιζα, γινόμασταν όλοι μια πολύ μεγάλη παρέα που ήθελε, εκτός από το να αγωνίζεται και να κερδίζει τα τουρνουά για να μαζεύει βαθμούς για το final 4 που ερχόταν στο τέλος της σεζόν, να περάσει καλά. Γυρνούσαμε όλοι την Ελλάδα παίζοντας και διασκεδάζοντας και τις ποιό πολλές φορές με δικά μας έξοδα. Το αποτέλεσμα ήταν οι σχέσεις και οι φιλίες με συναθλητές και αντιπάλους να κρατάνε ακόμη και σήμερα.

4) Υπάρχουν τα κίνητρα σήμερα για τα μικρά παιδιά να ασχοληθούν με κάτι τέτοιο;

-Το handball κατά την γνώμη μου είναι το κατάλληλο ομαδικό άθλημα για να ξεκινήσει ένα μικρό παιδάκι τον αθλητισμό. Όπως και σε άλλες Χαντμπολικές πόλεις έτσι και στην δικιά μας πλέον υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι και στον ΑΟΚ Κοζάνης ανδρών και στον Εθνικό Κοζάνης γυναικών με τεράστια προπονητική εμπειρία για να δώσουν το κίνητρο και να κατευθύνουν σωστά τα μικρά παιδιά.

5) Πώς βλέπεται το handball σήμερα; Έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε που ξεκινούσατε την πορεία σας;

-Οταν επέλεξα να ασχοληθώ με τον αθλητισμό, λίγα χρόνια αργότερα η Ελλάδα είχε πάρει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Όπως σε όλα τα αθλήματα έτσι και στο Handball υπήρχε μια απίστευτη άνοδο.Υπηρχαν τότε τρομεροί Έλληνες αθλητές που τους θαυμάσαμε και είδαμε οτι η μετέπειτα πορεία τους ηταν εκπληκτική. Ερχόταν να προπονήσουν και να παίξουν στην Ελλάδα τεράστιοι ξένοι αθλητές και προπονητές. Ειδαμε δικό μας παιδί και εννοώ τον Ντίνο Χατζιάρα να διαπρέπει σε Ελλάδα και εξωτερικό. Είχαμε αθλήτρια την Αναστασία Πάτσιου στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο Εθνικός Κοζάνης γυναικών είχε καταφέρει να παίξει τότε στην Ευρώπη. Κατάφεραν Ελληνικές ομάδες να κατακτήσουν τρόπαιο στην Ευρώπη. Για κάποια χρόνια όλα στο handball είχαν ανοδική πορεία. Νομιζω ότι σαν εκείνα τα χρόνια δύσκολα στο προσεχές μέλλον θα τα ξαναδούμε. Όσο αφορά σε τοπικό επίπεδο νομίζω ότι ήρθε η ώρα για το μεγάλο βήμα του ΑΟΚ στην Α2. Ότι δεν μπορέσαμε να κάνουμε τότε με τον Εθνικό Κοζάνης (βέβαια άλλα χρόνια τότε με παραπάνω ομάδες και ομίλους) νομίζω ότι το σύνολο του Μάκη Μιχαηλίδη και Ντίνου Χαντζιάρα θα τα καταφέρει.

Είμαι η Όλγα Τερζούδη, γεννήθηκα στην Γερμανία και μεγάλωσα στην Δράμα..
Ξεκίνησα το χάντμπολ όταν ήμουν στην τεταρτη τάξη του δημοτικού μετά από παρότρυνση της τότε δασκάλας μου στα “ταλέντα των δημοτικών σχολείων Δράμας”.
Ξεκίνησα λοιπόν στην καινούργια τότε ομάδα των Ελπίδων Δράμας και με την βοήθεια σημαντικών (τόσο για εμένα όσο και για τον χώρο) προπονητών-δασκάλων όπως ο Θόδωρος Τογανιδης στο αθλητικό γυμνάσιο αλλά κυρίως ο Λευτέρης Κινατζίδης στην ομάδα των Ελπίδων είχα την πορεία που είχα στο χάντμπολ. Έμεινα λοιπόν στις Ελπίδες 11 χρόνια μέχρι που πέρασα στα ΤΕΦΑΑ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Έτσι πήρα μεταγραφή στον Μακεδονικό όπου έμεινα ως το 2004.
Ξαναγύρισα για εναν χρόνο στην Δράμα παίζοντας όμως για τον Γυμναστικό Δράμας.
Το 2005 πήγα στην Πάτρα όπου έμεινα 2 χρόνια και στην αγωνιστική περίοδο 2006-2007 κατέκτησα με την ομάδα της Ορμής και προπονητή τον Γιώργο Κρανάκη το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας. Το 2006 ξεκίνησα την ενασχόληση μου με το beach handball. Μια πορεία που δυστυχώς κράτησε μόνο 5 χρόνια.
Το 2007 πήρα μεταγραφή στον Εθνικό Κοζάνης. Με ένα διάλειμμα την περίοδο 2010-2011 που πήγα στον Αρίων Πτολεμαΐδας ξαναγύρισα στον Εθνικό όπου έπαιξα έναν χρόνο ακόμη και παράλληλα προπονουσα κοριτσάκια απο τα φυτώρια του Εθνικού Κοζάνης.

1) κ. Τερζουδη πολλά τα χρόνια στα γήπεδα του beach handball. Πώς επιλέξατε να ασχοληθείτε με αυτό;

Το 2006 ενώ έπαιζα σάλα στην Ορμή Πάτρας με πήρε τηλέφωνο η πρώην τότε συναθλήτρια μου στον Μακεδονικό και πολύ καλή μου φίλη Μαρία Καραντώνη και μου είπε ότι ήθελε να φτιάξει μια καινούργια ομάδα στο beach handball που θα λέγεται Avant Garde και θα ήθελε να είμαι και εγώ μέλος της. Εννοείται ότι δέχτηκα αμέσως και αποδείχτηκε ότι ήταν μια απο τις πιο σωστές αποφάσεις της ζωής μου. Και η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να ήταν ακόμη πιο πολλά τα χρόνια που ασχολήθηκα με το άθλημα αυτό.

2) Ποιές οι δυσκολίες που αντιμετωπίζατε ως αθλήτρια;

Ακολουθώντας τον δρόμο του αθλητισμού ξέρεις ότι θα βρεις δυσκολίες. Μπορεί να μην φάνηκε στα 9 που ξεκίνησα, στην πορεία όμως το κατάλαβα.
Μια δυσκολία είναι οτι πρέπει να “χάσεις” κάποιες εκδηλώσεις, κάποιες δραστηριότητες, κάποια πράγματα τέλος πάντων που για εσένα είναι σημαντικά τις συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Όπως θυμάμαι χαρακτηριστικά, όταν ήμουν κάπου στα 12-13, είχαν έρθει οι γονείς μου και με πήραν απο την κατασκηνωση για να πάω για προετοιμασία στο Νευροκόπι.

Μια άλλη δυσκολία ήταν που γνώρισα ανθρώπους (για το διοικητικό μέρος μιλάω τώρα) που δεν έπρεπε να ασχοληθούν με το χάντμπολ.
Πάντως αυτό που προσωπικά με δυσκόλεψε περισσότερο ήταν οι 2 σοβαροί τραυματισμοί που είχα στα γόνατα..

3) Κάποιες από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας σας;

Μία από τις σημαντικότερες στιγμές ήταν όταν με τις Ελπίδες (στα 16 τοτε εγώ) “βγηκαμε” για πρώτη φορά στην Ευρώπη. Πήγαμε στην Άγκυρα, σε ένα τεράστιο γήπεδο, που παρόμοιο του τότε μόνο στην τηλεόραση, σε αγώνες μπάσκετ βλέπαμε. Ήταν απίστευτο συναίσθημα.
Σίγουρα το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο με την Ορμή Πάτρας και φυσικά η πρώτη θεση στο beach handball με την Avant Garde στο πανευρωπαϊκό ebt το 2009 στην Κέρκυρα.

4) Υπάρχουν οι δυνατότητες να πρωταγωνιστήσει η χώρα μας σε αυτό το χώρο;

Στην σάλα νομίζω ότι είμαστε λίγο μακρυά στο να γίνει αυτό. Δεν ξέρω τι φταίει και δεν μπορούμε, σαν χώρα, να ανέβουμε κάποιες θέσεις. Η αλήθεια είναι ότι και εγώ δυστυχώς, δεν έχω πολύ χρόνο και δεν παρακολουθω πολύ το άθλημα. Ευτυχώς είχε πάρει ο Δήμος Κοζάνης κάποια παιχνίδια και μπορέσαμε και παρακολουθήσαμε κάποια ματς και είδαμε ανθρώπους που είχαμε καιρό να δούμε. Θέλω να πιστεύω ότι οι άνθρωποι που είναι στα ηνία της Ομοσπονδίας θα κάνουν το καλύτερο που μπορούν ώστε να ανέβει και γιατί όχι να πρωταγωνιστήσει η χώρα μας.
Όσον αφορά το beach handball, η χώρα μας πρωταγωνιστεί στις γυναίκες. Έχουμε δει τα 2 τελευταία χρόνια τις πρωτιές στους Μεσογειακους αλλά και στους παγκόσμιους αγώνες. Και θα ήθελα να συγχαρώ γι’αυτό την Μαρία Καραντώνη. Δεν ξέρω αν το 2006 που δημιούργησε την ομάδα είχε τολμήσει να το φανταστεί αυτό πάντως είναι σίγουρα κατι που το αξίζει γιατί έχει προσφέρει πολλά (απ’ όλες τις απόψεις) και έχει δουλέψει πολύ…

5) Ο σύζυγος σας ήταν και αυτός αθλητής του beach handball. Θα θέλατε να ακολουθήσουν και τα παιδιά σας κάτι ανάλογο;

Σίγουρα! Το beach handball είναι ένα άθλημα που προσφέρει πολλά. Είναι θεαματικό, γρήγορο, κουραστικό, διασκεδαστικό και κυρίως απρόβλεπτο. Σε καμία φάση του παιχνιδιού δεν μπορείς να πεις με σιγουριά ότι θα φύγεις νικητής. Αλλά το πιο ωραίο, σύμφωνα πάντα με την δική μου εμπειρία, είναι ότι γνωρίζεις πολύ κόσμο ακόμη και διαφορετικούς λαούς, δημιουργείς φιλίες και έρχεσαι πιο κοντά με αυτούς που ήταν ήδη φίλοι σου. Γιατί μεταξύ των αγώνων υπάρχει χρόνος να μιλήσουμε και να διασκεδασουμε όλοι μαζί..

Σχολιάστε

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσότερα στη κατηγορία ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ