Connect with us

BASKET LEAGUE

Δεν σας άρεσε ο Γιαννακόπουλος;

Στο μπάσκετ 9/10 φορές κερδίζει ο καλύτερος. Σήμερα ζήσαμε την εξαίρεση του κανόνα. Βέβαια, στο παρκέ δεν έχει σημασία ποια θεωρείται καλύτερη ομάδα, αλλά ποια το θέλει πιο πολύ. Και το Λαύριο το ήθελε. Και κέρδισε. Και κέρδισε καθαρά, δικαία, αντρίκια. Η ομάδα του Σερέλη ήταν πιο «πεινασμένη», δεν επηρεάστηκε από την πρώτη περίοδο των 9 πόντων, κυριάρχησε στην επανάληψη πετυχαίνοντας 61 πόντους και επικράτησε 92-82 του Παναθηναϊκού!

Πάμε ξανά! Το Λαύριο πέτυχε 92 πόντους απέναντι σε ομάδα επιπέδου Euroleague.

Ότι και να πούμε για το Λαύριο είναι λίγο. Αυτή η ομάδα είναι ένα υγιές σωματείο, που προσφέρει πολλά στο ταλαιπωρημένο ελληνικό μπάσκετ. Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για τον Παναθηναϊκό ή για να το θέσω καλύτερα ό,τι έχει απομείνει από τον Παναθηναϊκό

Η φανέλα, η ιστορία, το brand name του Τριφυλλιού είναι τεράστια. Οι εμφανίσεις αυτές είναι ντροπιαστικές για τον «σύλλογο μεγάλο»… Και λέω εμφανίσεις, γιατί η ήττα είναι μέσα στο πρόγραμμα. Οφείλουμε να την δεχτούμε, να χειροκροτήσουμε τον αντίπαλο και να μάθουμε αυτό αυτή. Όμως, μια τέτοια εμφάνιση και αυτή η παρουσία είναι απαράδεκτη. Φυσικά, δεν φταίνε όλοι. Υπάρχουν αθλητές που τιμούν την φανέλα, σέβονται τον κόσμο και τα χρήματα τους. Υπάρχουν, όμως, και αθλητές που δεν το κάνουν.

Προσωπικά, σαν ανερχόμενος στον τομέα της προπονητικής, δεν μπορώ να δεχτώ τον «Χ» Αμερικανό που όλη την σεζόν δέχεται κοψίματα «στην πλάτη» του, σταματάει να παίζει άμυνα μετά το screen και έχει ένα «μπλαζέ» υφάκι.

Ο Παναθηναϊκός δεν είναι Hapoel Hollon να αφήνει έναν παίκτη να έχει την μπάλα 20 δευτερόλεπτα στην κατοχή του για να είναι χαρούμενος και να παίζει άμυνα. Για να παίξεις στο Τριφύλλι πρέπει να το αξίζεις! Πρέπει -πρώτα- να παίζεις άμυνα και μετά να ζητάς κατοχές στην επίθεση. Ο Nedovic που παίρνει κατοχές, προσπαθεί αμυντικά. Δεν είναι ο καλύτερος, αλλά προσπαθεί και αφού προσπαθεί το αξίζει.

Δεν μπορώ επίσης να δεχτώ τον «Ψ» Αμερικανό να παίζει άμυνα χωρίς κανένα πάθος και να δέχεται το ένα καλάθι και φάουλ πίσω από το άλλο. Εκτός από την ποιότητα -η οποία δεν είναι από πουθενά δεδομένη- πρέπει να καταθέτεις και την «ψυχή» σου στο παρκέ κύριε White.

Βέβαια, σε αυτά μπορείτε να συμφωνήσετε και να διαφωνήσετε. Σημασία έχει ότι η αλήθεια όμως είναι αυτή και ως γνωστόν η αλήθεια πονάει. Στο κλίμα ειλικρίνειας και αλήθειας, προβληματιστείτε τα εξής:

Σας αρέσει ο Παναθηναϊκός χωρίς τον Γιαννακόπουλο;

Είστε ευχαριστημένοι που αποχώρησε από την ομάδα ο μοναδικός χρηματοδότης της;

Δεν σας άρεσε ένας άνθρωπος, που έβαζε τα χρήματα από την τσέπη του και είχε τον Παναθηναϊκό νικητή. Η «προστασία» που παρείχε στην ομάδα δεν ήταν καλή μάλλον.

Ή στραβός είναι ο γιαλός ή… στραβά αρμενίζουμε.

Το μόνο σίγουρο; Χαμένος είναι ο Παναθηναϊκός!

Υ.Γ: Ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να γίνει «το Λαύριο» της Euroleague. Το ίδιο το Λαύριο, σήμερα, απέδειξε ότι ομάδα με πολύ μικρότερο budget (το μικρότερο της Basket League) μπορεί να κοντράρει «μεγαθήρια»! Βασική προϋπόθεση είναι να έχει «το βλέμμα της τίγρης» και… όχι του Βούδα.

πηγή lpbasketball.gr

Σχολιάστε

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσότερα στη κατηγορία BASKET LEAGUE